Θεματική Ελευθέρων β-υθών

Τ΄ όνομά σου …

Τ΄ όνομά σου η νοσταλγία των ρόδων! Τραγούδι μιας μέλισσας, σιμά στο σιωπηλό του Μέλη, ποτάμι! Ο μυρωμένος ίσκιος της λυγαριάς! Μια ικεσία στο υγρό αλέτρι, της γενέθλιας γης! Ο έρωτας, σε χαμηλόβλεπα βλέφαρα, στης γειτονιάς τα μπαλκόνια! Η συμβίωση,…

ΜΙΚΡΟ … ΠΑΡΑΠΟΝΟ!

Το μικρό χελιδόνι τ’ Απρίλη που έφερνε την Άνοιξη στ’ αγιόκλημα δε θα βρει τη φωλιά του στη στέγη μας, π’ ακούμπαγε ο ουρανός μήτε το μελίσσι τα αγρού μας, το πάναγνο κρινάκι που ευώδιαζε στο φράχτη! δε θ’ ακουστεί…

ΜΑΡΤΗΣ – ΑΠΡΙΛΗΣ – ΜΑΗΣ 2020 COVID 19

Τρία λεπτά σιγή. Πρωινό τ’ Απρίλη, ο καιρός μουντός. Τα δέντρα σταλάζουν απ’ της νύχτας τη βροχή. Δρόμοι άδειοι, παράθυρα σφαλιστά, πόρτες κλειστές, σκαλιά σιωπηλά. Στα μπαλκόνια οι σημαίες μεσίστιες, ο σταυρός θρηνεί τον Άνθρωπο. Μόνο το βήμα του Ιούδα…

[Σε μιαν αυλή της Ελευθερούπολης ]………

…ολημερίς πάλευε το χώμα να ανοίξει αυλάκια, να περάσει το νερό, να φτάσει το δεντρί, να το δροσίσει ν’ αναθαρρέψει  κατά τα ουράνια. Με τις ώρες  σκυφτός, πάνω σε φιντάνια. Πόναγε την γη του, όντας εργάτης του θεσσαλικού κάμπου, και…

Πρωινό νοτισμένο ανηφορίζοντας την Βασ. Σοφίας.

Πριν πέντε λεπτά άλλαξε η φρουρά μπροστά στον Άγνωστο. Το σκληρό χτύπημα των τσαρουχιών στο λιθόστρωτο του πεζόδρομου. Σε πλήρη συντονισμό ο βηματισμός των τσολιάδων. Η ιστορία έχει πρόσωπο! Οι ήρωες του 21 σε μαυρό-άσπρα ταμπλό φιγουράρουν κρεμασμένοι απ’ τα…

“… ψάρια πουλάω και δεν με νοιάζει …!”

Ψαρωμένα από βραδύς πάνω στην σπασμένη μαρμαρόπλακα τα ψάρια πήραν θέση στριμώχνοντας το’να τα’ άλλο. ­Πρόσεξε, το πώς θα βάλεις το πανέρι πάνω στο μάρμαρο – όπως έχει βάρος, μην τ’ αποσπάσεις. Πανικός στην ψαραγορά! ®Περάστε κόσμε! Προσοχή στο μάρμαρο!…

TSADOR

1ο Βραβείο ποίησης 20ου Διεθνούς Λογοτεχνικού Διαγωνισμού “G. Gronchi”. Pontedera – Piza, 05.10.2006 Απόψε ο άνεμος φυσά νωπός, απ’ της βροχής την υγρή μαρτυρία, φέρνει της Γης το εσώτατο ρίγος, τον άναρχο κύκλο τ’ ανασασμού του, πάνω στου Οκτώβρη το…

Ελευθέρων β-υθών

Χρονογράφημα Εδώ κι έναν χρόνο, μέσα στον καταιγισμό της απροσδόκητης πανδημίας, βιώνουμε την ανέφικτη απώλεια της επιδημίας. Η κοινότητα αμφιταλαντεύεται ως προς τα μέτρα και σταθμά του “Υπάρχειν”. Με πλήρη επίγνωση στην διάσωση της γλώσσας εν όψη διαστρέβλωσής της απ’…